شبي در حال مستي تكيه بر جاي خدا كردم در آن يك شب خدايي من عجايب كارها كردم جهان را روي هم كوبيدم از نو ساختم گيتي ز خاك عالم كهنه جهاني نو بنا كردم كشيدم بر زمين از عرش، دنيادار سابق را سخن واضح تر و بهتر بگويم كودتا كردم ........................................................................................... این شعر از کارو بعضی از کلمات کفر و الحاد بود نتونستم ثبت کنم

پشت سر خستگی راه و بیابان سکوت پیش رو کوچه بن بست و خیابان سکوت مثل یک جمله به پایان خودم نزدیکم منتظر منتظر نقطه ی پایان سکوت من و این دفتر شرجی زده از بس پی شعر خیره بر خویش نشستیم در ایوان سکوت منتشر می شود از ما به همین زودی ها حجمی اندازه ی دل تنگی دیوان سکوت ناودان ها همه خاموشتر از من شده اند من و بی چتر ترین پرسه و باران سکوت شانه های تو اگر بود سر پر شورم اینچنین خسته نمی ماند، به دامان سکوت

روزی که نیامدهست و روزی که گذشت

...........

چرخ از تو هزار بار بیچارهتر است

حکیم خیام